[Strona główna] [Działalność] [Aktualności] [Formacja] [Adresy kontaktowe] [Galerie zdjęć] [Kontakt z SWS]


POGŁĘBIENIE SYSTEMU PREWENCYJNEGO -
JAKO REALIZACJA SWOJEGO SALEZJAŃSKIEGO POWOŁANIA.


        Ksiądz Bosko pozostawił nam wspaniały dar, jakim było odkrycie systemu prewencyjnego. Mówiąc o nim dzisiaj nie można tylko nawiązywać do dziełka napisanego przez niego, ale spojrzeć jako na organiczną całość wskazującą na postawy, działania, środki i metody, które umożliwiają nam charakterystyczny sposób bycia i działania osobistego i wspólnotowego.

         Nie będzie niczym nowym, jeśli powiemy, że centrum napędowe Systemu Prewencyjnego i trzy kryteria metodologiczne, które go charakteryzują można wyrazić trzema słowami; rozum, religia, miłość, rozumiana jako życzliwość i dobroć. Sugerują one postawy, jakie powinny ożywiać salezjańskie posłannictwo: racjonalność, wiarę i miłość nacechowaną bliskością i rzeczywistym zainteresowaniem. Rozum podpowiada nam, co mam robić - ja Współpracownik, - aby być chrześcijaninem i świeckim apostołem, tak jak pragnął tego Ksiądz Bosko wczoraj, a dzisiaj chce tego Kościół. Musimy właściwie ocenić racjonalność wymagań, jakie stawia przed nami współczesna rzeczywistość w określonych warunkach, w których mamy żyć i działać, wykazując pomysłowość i elastyczność, jeśli chodzi o propozycje. W tym miejscu trzeba również zwrócić uwagę na "zgodność naszej wiary z życiem" i pogodzenie wartości chrześcijańskich z ludzkimi. Rozłam między wyznawaną wiarą a codziennym życiem występujący u wielu współczesnych chrześcijan trzeba zaliczyć do ważniejszych odstępstw naszych czasów. Niezwykle istotnym jest wykonywać wszystkie swoje ziemskie przedsięwzięcia łącząc wysiłki rodzinne, zawodowe i społeczne w życiową syntezę z wysiłkami religijnymi. Dzisiaj jest wielu takich, którzy milczeniem i odsuwaniem się pokrywają niesprawiedliwość, którzy nie stają w obronie określonych prawd i zasad moralnych odwołując się do roztropności, a przecież rozum mówi nam, że jako "prawdziwi chrześcijanie" powinniśmy zdecydowanie stanąć w obronie tego, co stanowi istotę naszego życia i wiary.

        Tu wchodzimy na drugie pole Systemu Prewencyjnego - Religię. Żeby realizować powołanie salezjańskie trzeba głęboko wierzyć w Chrystusa, w ciągle odradzającą się i wychowawczą siłę Jego ewangelicznego orędzia i kontaktu z Nim, zwłaszcza na modlitwie i sakramentach- Współpracownik ma obowiązek w pełni uczestniczyć w Eucharystii przyjmując Chrystusa do swego serca. Ważną rzeczą jest wydobywanie na jaw i pokazywanie w życiu codziennym momentów i uzasadnień religijnych świąt, obchodów rocznic itp. Przyczyniajmy się do chrześcijańskiego wzrostu członów swoich rodzin. Zabiegajmy, aby one i nasze Wspólnoty były komunią osób ukazującą swoją wiarę w Boga, swoją miłość do Niego szczególnie na wspólnie odprawianej modlitwie, na wspólnotowym przeżywaniu radości i smutków - narodzin, zaślubin, śmierci bliskich osób. Kolejną, ważną sprawą jest pokazanie piękna wiary i jej przejawów w liturgii. Jako członkowie Kościoła musimy znaleźć czas na czynny udział w jego życiu i działalności, gorliwie uczestniczenie w jego pracach apostolskich, uroczystościach i ceremoniach dając publiczne świadectwo naszej wiary, a przez to pociąganie ludzi trzymających się z daleka od niego. Nie możemy wmawiać się od współpracy w głoszeniu słowa Bożego, angażując się chociażby w przygotowania młodzieży do sakramentu bierzmowania czy małżeństwa. Mając na uwadze, że głównym odbiorą naszego posłannictwa jest młodzież, dlatego starajmy się i jej zaszczepiać religijność organizując spotkania refleksyjne i modlitewne, zapraszając ją na rekolekcje i dni skupienia, ukierunkowane na poszukiwanie Boga we własnym życiu.

        Każde działanie, aby było skuteczne musi mieć pewien element. Musimy w nie włożyć jak najwięcej serca. Dlatego tak ważna jest miłość, która popycha nas do podejmowania coraz to nowych wyzwań, do nieustającej służby. Można to zacytować Księdza Bosko:, "kto chce być kochany, musi pokazać, że kocha. Kto wie, że jest kochany, kocha, a kto jest kochany osiąga wszystko od innych, zwłaszcza od młodzieży". Trzeba nam docierać do serc innych ludzi, być cierpliwymi i wyrozumiałymi. Stosujemy zasadę dyskusji i przekonywania, a nie narzucania, odwołując się do wewnętrznych bogactw osób. Nasza profesjonalność w tym względzie wyrazi się poprzez umiejętne działanie, poczynając od pewnej wychowawczej perspektywy, która stawia młodego człowieka w centrum uwagi, nie zapominając o procesach, jakie towarzyszą jego wzrastaniu, a której celem jest jego integralny rozwój, aby stawał się dobrym chrześcijaninem i uczciwym obywatelem. Najlepszy sposób nie polega na mówieniu młodym ludziom tylko tego, co powinni robić, ale czynieniu z nimi tego, co powinni robić. Staramy się odkrywać życie pośród nich, odkrywać wiarę razem z nimi i dzielić się z młodzieżą prawdziwymi wartościami, wychowując ją do spotkania z Chrystusem w czasie organizowanych "Dni młodości", zimowisk, kolonii i półkolonii, obozów, wczaso-rekolekcji, pielgrzymek, rekolekcji młodzieżowych, (proponuję zorganizowanie Inspektorialnego Obozu Letniego dla młodzieży).

        Kiedy czujnie rozejrzymy się wokół siebie dostrzeżemy jak wielu ludzi czeka na pomoc. Jak wielu jest zawiedzionych, zagubionych, zrezygnowanych. To jest pole do realizacji naszego salezjańskiego posłannictwa. Obecna sytuacja społeczna i kulturowa niejako zmusza nas abyśmy nie ograniczali się do pogłębiania własnej formacji - co jest także bardzo ważne - do teoretyzowania, ale podjęli zdecydowane działania, które zarówno w środowiskach młodzieżowych jak i coraz bardziej zobojętniałych ludzi pozwolą na nowo odkryć, że Chrystus i Jego Ewangelia są tak samo ważne w XXI wieku, że nie można iść na łatwiznę ulegając współcześnie głoszonym hasłom liberalizmu i konsumizmu. Kochajmy Boga, kochajmy bliźnich jak Chrystus. Zachowujmy się w rodzinie, w pracy, w szkole, społeczeństwie, w radości i cierpieniu, wobec niesprawiedliwości, w obliczu różnych form doświadczeń, tak jak On się zachowywał. Bądźmy ulegli wewnętrznemu głosowi Ducha Świętego, który oświeca sumienia i pobudza wolę. I to wszystko nie w teorii, nie na poziomie idei, ale praktycznie, w przeciągu całej codziennej egzystencji.

Krzysztof Kuczera


[Strona główna] [Działalność] [Aktualności] [Formacja] [Adresy kontaktowe] [Galerie zdjęć] [Kontakt z SWS]