[Strona główna] [Aktualności] [Działalność] [Formacja] [Adresy kontaktowe] [Galerie zdjęć] [Kontakt z SWS]



Błogosławiona Aleksandra Maria da Costa - Współpracownica Salezjańska (1904 -1955)

Aleksandra urodziła się w parafii Bazar w prowincji Oporto w Portugalii 30 marca 1904 roku, ochrzczona została 2 kwietnia w Wielką Sobotę.
Bóg dał jej szczęśliwe dzieciństwo, pełną radości młodość, ale skończyło się to szczęście po 19 latach, tragicznym wyskoczeniem przez okno w obronie przed łobuzami, którzy napadli ją i siostrę. Następne 32 lata to Droga Krzyżowa w łączności mistycznej z Chrystusem cierpiącym.
Mimo ogromnego wysiłku lekarzy i rodziców, i gorącej modlitwy o zdrowie Aleksandra, pozostała do końca życia sparaliżowana zjednoczona z Chrystusem w cierpieniu.
Na zaproszenie Jezusa "Pomóż mi zbawić ludzi" siebie wraz z Chrystusem składa na ofiarę.
3 października 1938 roku Aleksandra po raz pierwszy przeżywa Mękę Chrystusa i tak będzie to się powtarzało aż do 30 marca 1942 roku.
13 i 28 czerwca 1939 roku Jezus zapowiada Aleksandrze wybuch II wojny światowej. Od 3 kwietnia 1939 roku aż do śmierci w październiku 1955 roku, przez 13 lat Aleksandra nie przyjmuje pokarmów, żyje tylko Komunią św.
Dzięki Salezjaninowi ks. Berto Pasquale poznaje Współpracowników Salezjańskich, założonych przez ks. Jana Bosko, w 1945 roku otrzymuje dyplom przynależności do Stowarzyszenia, który do końca życia wisi na Jej łóżkiem.
Realizuje swoje powołanie salezjańskie, świadomie wspierając cierpieniem i modlitwą pracę swych braci i sióstr, oddając się czynnie posłannictwu salezjańskiemu.
W styczniu 1946 roku przeżywa mistyczne zmartwychwstanie i wniebowstąpienie.
Za sprawą Chrystusa do Jej łóżka przybywają bardzo liczne pielgrzymki by słuchać Jej słów a Pan jej mówił "Przeżywasz teraz okres publicznej działalności. Wiele dusz rozpali się dzięki twemu przykładowi wielką miłością do Eucharystii".
Aleksandra umiera 13 października 1955 roku, z przesłaniem na ustach "Nie grzeszcie. Świat jest nic nie wart". To wszystko. Przystępujcie często do Komunii św. Każdego dnia odmawiajcie różaniec. różaniec Bogiem. Do zobaczenia w niebie. Uroczystej beatyfikacji Aleksandry Marii da Costa dokonał Ojciec św. 25 kwietnia 2004 roku w Rzymie.




Błogosławiony Książe Augustyn Czartoryski - Kapłan Zgromadzenia Salezjańskiego

Augustyn, zwany przez znajomych Gucio, urodził się 2 sierpnia 1858 roku w Paryżu, jako syn Władysława i księżnej Marii Amparo Czartoryskich.
Chrzest św. Przyjął 5 sierpnia 1858 roku. Śmierć zabiera mu matkę 10 sierpnia 1864 roku.
Wśród wybitnych wychowawców Augusta, znaczącą rolę odegrał późniejszy Karmelita Józef Kalinowski - święty.
August w swym młodym życiu bywał na książęcych dworach Europy, spotykał się z wielkimi tego świata, to jednak nie dawało mu radości.
W 25 roku życia w Paryżu August spotyka się z ks. Janem Bosko. Następnie zainteresowany jego dziełami młody Książe odwiedza ks. Bosko w Turynie.
W kolejnych latach przybywa do Turynu, odprawia rekolekcje w Oratorium, rozpoznaje przy pomocy ks. Bosko swoje salezjańskie powołanie. Ostrożny ks. Bosko przyjmuje Go dopiero na polecenia papieża Leona XIII i sam też wręcza mu sutannę 24.11.1887 a August następnie odbywa nowicjat w Valsalice.
Błogosławiony ks. Michał Rua następca ks. Bosko u grobu sługi Bożego ks. Jana Bosko, przyjmuje śluby zakonne Augusta włączając go w grono synów ks. Bosko.
Młodzież z Polski, w tym czasie przybywa do Turynu, w młodym Polskim Salezjaninie spotyka różnorakie wsparcie, w tym bardzo znaczącą pomoc finansową.
2 kwietnia 1892 roku, przyjmuje święcenia kapłańskie, a 8 kwietnia 1893 roku odchodzi do Boga.
Książe August jako świecki człowiek, krótko, ale z powodzeniem zarządzał dobrami powierzonymi mu przez ojca, a w spotkaniach z ks. Bosko okazał się skutecznym dobroczyńcą Jego dzieł.
Jego Świątobliwość Ojciec Św. Jan Paweł II w niedzielę 25 kwietnia 2004 roku wyniósł ks. Augusta Czartoryskiego - salezjanina, do godności Błogosławionych.




Błogosławiona siostra Euzebia Palomino Yenes CMW 1899-1935

Siostra Euzebia PalominoYenes urodziła się 15 grudnia 1899 r. w małej hiszpańskiej wiosce Cantalpino w rodzinie bardzo ubogiej materialnie, ale za to bogatej głęboką wiarą.
Aby pomóc rodzicom w utrzymaniu ubożuchnego domu w dwunastym roku życia udała się do Salamanki na służbę.
W niedzielne popołudnia uczęszczała do Oratorium Sióstr Salezjanek. Tam zrodziło się w jej sercu głębokie pragnienie poświęcenia się Bogu jako Salezjanka.
5 sierpnia 1922 r. rozpoczęła okres formacji w nowicjacie. Po dwóch latach złożyła śluby zakonne, a następnie została skierowana na dalszą formację do Valverde del Camino.
Spełniając różne zadania i podejmując się różnych prac stała się osobą bliską dla wychowanek. "Wszystkie garnęły się do niej - stwierdził naoczny świadek - ponieważ czuły, że jej słowom odpowiada święte i nadzwyczajne życie".
W swoich refleksjach i modlitwach zgłębiała miłość Boga objawioną w życiu i męce Pana Jezusa. Posiadała także głębokie nabożeństwo do Matki Najświętszej.
Kiedy w początku lat 30-tych Hiszpania wkroczyła w czas rewolucji z silnymi tendencjami antyreligijnymi ofiarowała swoje życie za ocalenie Hiszpanii, za jej wolność religijną. Ofiara została przyjęta przez Boga. W sierpniu 1932 r. niespodziewanie pojawiła się ciężka choroba. 10 lutego 1935 r. odeszła do Pana. Nawiedzający mówili: "Umarła święta".





[Strona główna] [Aktualności] [Działalność] [Formacja] [Adresy kontaktowe] [Galerie zdjęć] [Kontakt z SWS]